Bądź bardziej świadomy – SAMOTNOŚĆ OSÓB STARSZYCH

Dla człowieka jako osoby społecznej, kontakt z innymi ludźmi jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania. Długotrwała samotność, która nie wynika z naszego świadomego wyboru może przynieść negatywne skutki w życiu człowieka. Może spotkać osobę w każdym wieku, jednak to seniorzy są jedna z grup, która mierzy się z samotnością najczęściej.

W związku ze starzeniem się społeczeństwa polskiego, coraz więcej seniorów styka się z samotnością. Utrata małżonka, dzieci mieszkające w innym mieście, nienadążanie za szybko rozwijającym się światem, przejście na emeryturę czy choroba to tylko niektóre z przyczyn samotności wśród osób starszych. Większość z nich jest związana ze zmianami zachodzącymi w życiu. Również sytuacja panująca na świecie w związku z COVID-19 potęguje samotności wśród osób starszych. Seniorzy, którzy czuja się osamotnieni maja jeszcze bardziej ograniczony kontakt z innymi ludźmi. Wielu z nich traktuje zwykle wyjście do sklepu, jako szanse na integracje z drugim człowiekiem. Dlatego warto pamiętać o seniorach, nie wykluczać ich z życia społecznego w trakcie pandemii i poza nią. Problemem, który doskwiera osoba starszym jest fakt, iż czuja się niepotrzebni, zapomniani. Jeśli widzimy taka sytuacje u kogoś bliskiego z naszego otoczenia, to warto pomoc jej na nowo odnaleźć sens życia. Ważne jest, aby senior zrozumiał, ze w wieku można robić coś więcej niż tylko czekać na śmierć.

Bądź bardziej świadomy – UZALEŻNIENIE OD ŚRODKÓW PSYCHOAKTYWNYCH

Uzależnienie jest to stan psychiczny, a niekiedy także fizyczny, wynikający z interakcji pomiędzy organizmem a środkiem uzależniającym, charakteryzujący się zmianą zachowania oraz innymi reakcjami, do których należy konieczność zażywania tego środka, w sposób ciągły lub okresowy, w celu doznania jego wpływu na psychikę, a niekiedy także po to, aby uniknąć przykrych objawów wynikających z jego braku.

W czasach powojennych narkomania była określana jako epidemia, która przeradza się w uniwersalną groźbę, na którą żaden kraj nie jest uodporniony.Przyczyną przyjmowania środka psychoaktywnego mogą być zaburzone relacje w rodzinie, bądź przypodobanie środowisku rówieśniczemu. Osobie przyjmującej może przyświecać myśl „za chwilę oderwę się od tego wszystkiego, zrelaksuje… tylko jeden raz”. Oderwanie od przykrej rzeczywistości staje się bardzo ważne. Tłumienie własnych niepowodzeń narkotykami, których przyjmowanie z biegiem czasu staje się stylem życia. Kształtowane jest mylne stwierdzenie, że tylko substancja odurzająca może dać ukojenie.

 

Bądź bardziej świadomy – ŻAŁOBA

Żałoba jest niezwykle trudnym przeżyciem. Często bliscy nie wiedzą jak się zachować, co powiedzieć i w rezultacie nie robią nic, a osoba w kryzysie pozostaje sama w momencie, w którym najbardziej potrzebuje wsparcia, choć nie zawsze potrafi o nie prosić.
Jak być wsparciem dla osób w kryzysie żałoby?
• Odezwij się do niej!
Zadzwoń, spotkaj się oraz pamiętaj o regularnym kontakcie.
• Zaproponuj to co możesz
Czas, rozmowy, spacery, pomoc w załatwieniu spraw urzędowych związanych z pogrzebem lub spadkiem.
• Jeśli jesteś przy osobie, która dowiedziała się właśnie o śmierci najbliższych, po prostu bądź przy niej.
• Nie dawaj „dobrych rad”
Jeśli nie wiemy co powiedzieć to lepiej to zakomunikować niż szukać słów na siłę
• Po prostu zapytaj co możesz zrobić
• Bądź cierpliwy
Żałoba nie trwa kilka tygodni, to często długi proces, w którym osoba w kryzysie doświadcza różnych emocji a jej stan może się ciągle zmieniać. Nawet jeśli dana osoba wraca do „normalności”, warto czuwać przy niej i interesować się jej sprawami.
Więcej informacji na:
naglesami.org.pl
tumbopomaga.pl

Bądź bardziej świadomy – BEZDOMNOŚĆ

Bezdomność jest to zjawisko społeczne polegające na braku domu lub miejsca stałego pobytu gwarantującego jednostce lub rodzinie poczucie bezpieczeństwa, zapewniającego schronienie przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi i zaspokojenie podstawowych potrzeb na poziomie uznawanym w danym społeczeństwie za wystarczający.
Przyczyny bezdomności, jak i samo zjawisko, nie są jednoznaczne. Najogólniej ująć je można w następujących kategoriach:
• własny wybór człowieka,
• choroba psychiczna,
• alkoholizm,
• zażywanie innych używek (w tym narkotyki),
• bezrobocie,
• brak środków finansowych,
• konflikty w rodzinie,
• niekorzystne warunki życia w okresie dzieciństwa.
Można doszukać się ich w wielu aspektach; mogą znajdować się w samej jednostce, lub są zewnętrznie na nią skierowane np. bezrobocie, klęska żywiołowa, recesja, ewentualnie tkwią w polityce państwa, które może powstrzymać rozwój ubóstwa.
Zachęcamy do przeczytania wywiadu z jednym z bezdomnych w czasach Koronawirusa:

Bądź bardziej świadomy – ALKOHOLIZM

Problem alkoholowy jest powszechnie znany w społeczeństwie. Już w starożytności używano tych magicznych napoi do poprawy humoru oraz różnego form relaksu.
Dziś uprzyjemnianie alkoholem imprez takich jak chrzciny, wesela czy pogrzeby są tradycyjnie uznane i akceptowane. Typowym również pretekstem do spotkań towarzyskich jest wyjście do pubu czy domowe spędzanie czasu na konsumpcji alkoholu. Okazji do spędzania czasu przy napojów procentowych jest więc bardzo dużo. W związku z kulturowymi tradycjami spożywania alkoholu spory odsetek polskiego społeczeństwa popada w przesadę, nadużywa trunków co prowadzi do choroby alkoholowej. Choroba alkoholowa wciąż pozostaje swoistym tabu, tematem wstydliwym, powodującym poczucie zażenowania i obniżenia samooceny zarówno chorego jak i jego bliskich. Presja społeczeństwa, brak zrozumienia dla problemu prowadzi do izolowania i odsunięcia ludzi chorych od znajomych czy nawet członków rodziny. Taka sytuacja tworzy mur wokół alkoholika, wtrąca go w poczucie winy i wstydu. W takich warunkach bardzo trudno osobie uzależnionej znaleźć siły do walki z nałogiem. Uzależnieni zdają sobie sprawę z zagrożenia odrzuceniem i dezaprobatą społeczną. W związku z tym często ukrywają swój problem. Piją w samotności lub nie przyznają się otwarcie do swojego problemu.

Bądź bardziej świadomy – SAMOBÓJSTWA

Czy wiesz, że…
W ostatnich czasach liczba osób w wieku 15 -24 lata podwyższyła się o 200%. Według WHO każdego dnia na świecie 1300 osób popełnia samobójstwo co w skali roku wynosi 500 tys., samobójstw.
Co składnia młode osoby do takich czynów?

  • brak czasu wolnego, skomplikowane życie społeczne, wysokie wymagania ze strony rodziców, konflikty w ognisku domowym i nadmierna presja szkolna są punktami zapalnymi wiodącymi osoby nieletnie do odebrania sobie życia.
  • samobójstwa są łączone z kontaktami z otoczeniem, brak bliskich, zatracenie bezpieczeństwa, niedostrzeganie nadziei na poprawę swojej sytuacji czy marazm samospełnienia uznawane są za najczęstsze przyczyny, odczuwania niechęci do samego siebie.

Myśli samobójcze mogą się pojawiać, kiedy wydaje Ci się, że znajdujesz się w tak trudnej sytuacji życiowej i jesteś tak nieszczęśliwy/a, że nie masz ochoty dłużej żyć. Zdarza się, że nie widząc szansy rozwiązania swoich problemów lub nie widząc sensu pokonywania trudności, człowiek postanawia odebrać sobie życie. Jest to dramatyczna decyzja i najgorsze wyjście, dlatego powinno się zrobić wszystko, żeby zapobiec samobójstwu.

Nie lekceważ swojego smutku, bądź kogoś bliskiego i narastających problemów.
Porozmawiaj z kimś komu ufasz lub zadzwoń do instytucji, które Ci pomogą!!

Autyzm – bądź bardziej świadomy

Autyzm jest zaburzeniem rozwojowym, charakteryzującym się trzema głównymi cechami patologii funkcjonowania:
• skrajnym unikaniem przez dziecko kontaktów z innymi ludźmi
• potrzebą zachowania niezmienności otoczenia
• poważnym zaburzeniem mowy
Pierwsze symptomy autyzmu pojawiają się bardzo wcześnie, często już u kilkunastotysięcznych niemowląt, ale zawsze są widoczne przed ukończeniem przez dziecko 3 roku życia. Choć autyzm można zdiagnozować już u bardzo małych dzieci, to często diagnozuje się go również u nastolatków, a nawet osób dorosłych. Nie leczony może prowadzić do bardzo głębokich zaburzeń funkcjonowania w późniejszym wieku. Warto pamiętać, że zaburzenia autystyczne mają bardzo zróżnicowany charakter, nie tworzą jednolitego obrazu co do symptomatologii i głębokości zaburzeń. Dlatego obecnie w literaturze światowej używa się określenia „spektrum zaburzeń autystycznych”, a w Międzynarodowej Klasyfikacji Zaburzeń Psychicznych i Zaburzeń Zachowania ICD-10 – „ całościowe zaburzenia rozwojowe”.
Charakterystyczne dla autyzmu rodzaje i typy zaburzeń. Przyjęta klasyfikacja charakteryzująca poszczególne typy zaburzeń nosi w literaturze medycznej nazwę tzw. triady autystycznej i zaliczamy do niej następujące rodzaje zaburzeń:
1. Zaburzenie międzyludzkich związków, które można scharakteryzować jako: niewystarczającą świadomość egzystencji czy uczuć innych ludzi, brak lub zakłócony sposób poszukiwania komfortu w czasie złego samopoczucia, trudność naśladowania, zabaw z rówieśnikami, zawierania przyjaźni, rozumienia konwencji w interakcjach społecznych.
2. Zaburzenie komunikacji i fantazji sprowadza się do braku porozumiewania się za pomocą języka werbalnego i pozawerbalnego (gesty, mimika, ekspresja wyrazu twarzy, wzrok), braku wyobraźni – trudność w odgrywaniu róli zabaw na niby, zakłócenia treści formy wypowiedzi oraz upośledzenia zdolności inicjowania lub podtrzymywania rozmowy.
3. Ograniczony repertuar aktywności i zainteresowań polega na manifestowaniu się stereotypii ruchowych, na uporczywym zajmowaniu się tymi samymi przedmiotami czy sprawami, zawężeniu zainteresowań, wykazywaniu niepokoju przy nieznacznych zmianach w otoczeniu
Osoby dotknięte autyzmem nie posiadają wrodzonej zdolności pozwalającej zrozumieć stan umysłu innych ludzi, mają wielkie trudności w zrozumieniu podstępu czy oszustwa. Nie wiedzą, co to tzw. „drugie dno” czy tzw. „druga strona medalu”. Wobec braku zdolności do wyobrażenia sobie stanów psychicznych innych ludzi, umysł autystycznego dziecka, a potem osoby dorosłej rozwija się inaczej niż u dzieci i ludzi zdrowych. Normalnie rozwijające się dzieci, niedotknięte tym zaburzeniem wraz z rozwojem przyswajają sobie ustalone powszechnie wzorce i modele funkcjonowania w społeczeństwie. Przebywając w swoim środowisku, na początku w domu, potem przedszkolu i szkole, poznają sposoby porozumiewania się z otoczeniem, uczą się tych zachowań wchodząc w różne relacje z innymi ludźmi. W przypadku osób autystycznych nie jest to takie proste, większość z zachodzących pomiędzy ludźmi relacji, jest po prostu dla nich niemożliwa.